Psikolojik Bir Sistem Olarak Aile

Büyükanne ve büyükbabalar aile sistemi içerisinde yer alabilecek diğer üyelerdir. Bazen sisteme yakın akraba çevresi de katılabilir. Böylece aile sistemi içerisinde üç nesil aynı anda bulunur ve yaşar. Özellikle modern endüstriyel kent yaşamındaki aile sistemlerinde, anne ve babanın her ikisinin de çalışması çocukların bakımında ve yetiştirilmesinde büyükannelerle ve büyükbabaları aile sistemi içerisinde daha etkin bir konuma taşımıştır. İlk nesil olarak tanımlanabilecek büyükanneler ve büyükbabalar bu etkin konumlarıyla ailenin saygın üyeleri olmalarının ötesinde, anne ve babanın işlevlerinin bir kısmını da üstlenmiş olurlar.

Kent yaşamı içinde ebeveynler çalışma yaşamının yaratığı zorunluluklar dahilinde çocuklarını kreş gibi para karşılığı temel fizyolojik ve sosyal gereksinmelerine ilişkin hizmetlerin verildiği yerlere bırakmak ya da bakıcı gibi bu hizmetleri eve getiren kişilere emanet etmek yerine, olanaklı olduğu takdirde büyükanne ve büyükbabalara emanet etmeyi tercih edebilmektedir. Aradaki kan bağının ve sevginin yarattığı güven ortamı ebeveynler için büyükanne ve büyükbabaları, kent yaşamında çocukların bakımı ve yetiştirilmesinde tercih edilebilir kılmaktadır. Bu durum ebeveynler için kent yaşamında işlevsel bir çözüm olmasına karşın, zaman zaman ebeveynler ve birinci nesil arasında çatışma da yaratabilmektedir.

Çatışmalar, genellikle kuşak farkı nedeniyle çocuk yetiştirmeye ilişkin tutumlar konusunda ortaya çıkar. Büyükanne ve büyükbabaların bakacakları çocukların ebeveynlerini yetiştirmiş olmaları ve aile sistemi içindeki saygın statüleri onların kendilerini ebeveynlerden çok daha bilgili ve tecrübeli olarak görmeleri sonucunu doğurabilir. Çatışmalar genellikle bu noktada ebeveynlerin koymuş oldukları kuralların büyükanne ve büyükbabalarca zorlanmasından doğar. Büyükanne ve büyükbabalar, kendi çocuklarını yetiştirirken tüm sıkıntı ve mutlulukları tadarlar.

Yıllarla beraber yetişen çocuklar, aileye yeni katılan ve kendilerinin de bir parçası olan torunlarla birlikte kendilerinin başlattığı aile sisteminin genişlemesi onlara zevk ve gurur verir. Mutluluklarını ailenin son halkası olan torunlarıyla, onları zaman zaman mutsuz eden ve ebeveynler tarafından koyulan kuralları esneterek ya da onların her istediklerini vererek paylaşmak isterler. Bu durum ise zaman zaman ebeveynlerin çocuklarını yetiştirmeye ilişkin prensiplerinin uygulanması noktasında sıkıntı yaratsa da, ebeveynler kendilerinin dışında çocuklarını seven yaşlı yetişkinlerle çocuklarının zengin yaşantılar edinmesinden mutluluk duyarlar. Büyükanne ve büyükbabalar üçüncü nesil olan torunlarıyla olan ilişkilerinde ebeveyn olmanın can sıkıcı tarafları olan kurallar ve yapılması gerekenleri büyük ölçüde ebeveynlere bırakarak, çocuk yetiştirmenin daha çok keyifli taraflarıyla ilgilenir ve duydukları hazla kendi gereksinmelerini karşılarlar.

Sayfalar: 1 2