Kayıt ol  |  Giriş
NotOku'yu +1'le
Ders: İslam Dininin Temel Kaynakları      Ünite 1      8 Nisan 2011 Ara     

Kur’an

Önceki Kitapların İsimleri ve Kur’ân

Yazılan her kitabın doğal olarak bir ismi vardır. Allah’ın indirdiği kitapların da birer ismi olmuştur. Bunlardan mesela, tabii olarak İbranice olan Tevrat aslında, ‘eğitim’, ‘öğretim’ ve ‘öğreti’ anlamlarına gelmektedir. İncil kelimesi ise. ‘müjde’ anlamına gelen Yunanca evangelion kelimesinden gelmektedir. Bu sözcüğün Sami dillerinde, özellikle Süryanicedeki telaffuz şekli İncil olmuştur. Zebur kelimesi ise, ‘yazmak’, ‘yazıya dökmek’ anlamına gelen zbr fiil
kökünden türemektedir.

Kur’ân ise Hz. Muhammed’e indirilen vahyin toplandığı kitabın adıdır. Bu bizzat Kur’ân’ın kendisini tanımladığı bir isimdir.

“… Bu bir öğüt ve apaçık bir Kur’ân’dır….” (36/Yâ-Sîn 69)

Kur’ân Kelimesinin Türediği Fiil Kökü

Kur’ân kelimesinin kökü hakkında çeşitli görüşler ileri sürülmüştür. Bu kelimenin iki şeyi birbirine yaklaştırmak anlamına gelen krn fiil kökünden ve yine aynı kökten gelen karine kelimesinin çoğulu olan karâ’iriden türetildiği ifade edilmiştir. Bu görüşe göre Kur’ân’ın âyetleri birbirlerine
yakın, birbirlerine bağlanmış olduğu için ona bu isim verilmiştir.

Kelimenin toplamak anlamına gelen kr’e kökünden türediği şeklinde bir görüş vardır. Ancak bu görüş de Kur’ân’ın kendi semantiği bakımından uzak görünmektedir. Çünkü 75/Kıyâmet Sûresi 16. âyete bakacak olursak Kur’ân’ın kr’e fiil kökünü okumak anlamında kullanıldığını görürüz. Bu âyette Kur’ân’ın toplanmasını (cem’ahu) ve okunmasını (kuriânahu) Allah’ın kendisinin üstlendiği belirtilmektedir. Ayrıca Ar’efiil kökünün toplamak anlamının Kur’ân’da kullanılmadığını görmekteyiz. Bu yüzden daha yaygın olarak kabul gören fikir ise, kelimenin ‘okumak’, ‘çağırmak’, ‘ilân etmek’ anlamına gelen kr’e M kökünden türemiş olduğu şeklindedir.

Bu fiil kökünün bu anlamda kullanımı İbranice, Aramice ve Süryanice gibi diğer Sami dillerde de bulunmaktadır. Buradan yola çıkarak 17. yüzyıldan itibaren İslâm hakkında çalışmaları başlatan bazı batılı araştırmacılar Kur’ân kelimesinin aslında Süryani Hıristiyanlardan alınan bir kelime olduğunu iddia etmişlerdir. Ancak bu açıklamalar konuya bir önyargı ile yaklaşmanın ve birtakım zorlamalara girmenin sıkıntılarını barındırmaktadır. Çünkü okumak anlamında kr’e, o günün Arapçasında yaygın olarak kullanılan bir fiildir.

Kur’ân’ın Diğer İsimleri

Kur’ân kendisini başka isimlerle de adlandırmıştır. Bunlar arasında, ‘kitap’, ‘Furkan’, ‘Zikr’,Beyan’, ‘Şifa’ gibi isimleri sayabiliriz.

Kuran'daki simgeler