Klasik Modelde İşgücü Piyasası
Klasik modelde, fiyatlar ve ücretlerin tam esnek olduğu, işçilerin istedikleri anda iş bulabildikleri, firmaların istihdam ettikleri işgücünün miktarını herhangi bir maliyete katlanmadan diledikleri gibi değiştirebildikleri, firmaların rekabetçi davrandığı ve mevcut fiyatlarla ürettikleri tüm malları satmayı bekledikleri ideal bir dünya ele alınmaktadır.
Emek Talebi
Emek talebi üretim fonksiyonundan türetilir. Bu amaçla, öncelikle bir firmanın ne kadar işgücü istihdam edebileceği sorusunu yanıtlamak gerekir. Bu soruyu yanıtlarken temel kural; ilave işgücünün istihdamı ile üretimin arttırılması firmanın kârını arttırdığı sürece, yani ücret maliyetinden fazla getiri sağladığı sürece istihdam ve üretim artırılır. İlave emeğin hasılaya katkısına emeğin marjinal verimi denir.
Bir firma, emeğin marjinal ürünü (MPL), ilave emeğin maliyetini aştığı müddetçe ek işgücü istihdam edecektir. İlave işgücünün maliyeti nominal ücretin fiyat düzeyine bölünmesiyle elde edilen reel ücrettir. Reel ücret firmanın her bir işçiye ödediği ürünün miktarını ölçer. Her fazladan işçi firma açısından hem MPL kadarlık bir hasıla artışı sağlamakta hem de reel ücrete eşit bir maliyet artışına yol açmakta olduğundan firma, MPL reel ücreti aştığı sürece istihdamı artırmaya devam edecektir. Bu durum reel ücret haddi belli iken bir firmanın ne kadar emek kullanacağını analiz eden Şekil 12.2′de gösterilmiştir.
Şekil 12.2′deki aşağı eğimli eğri emeğin marjinal verimliliği (MPL) eğrisidir. Bu eğri aynı zamanda emek talep (L d ) eğrisidir. Firmalar MPL ile reel ücretin eşit olduğu noktaya kadar emek istihdam etmektedir. MPL eğrisi ilave işgücünün hasılaya katkısını gösterir. Bu katkının pozitif olması, fakat ilave istihdamın onu azaltması nedeniyle MPL eğrisi negatif eğimlidir. Şekil 12.2′de reel ücret [(W/P) 0 ] iken L 1 kadar işgücü istihdam edilirse ne olur?. Bu ücret düzeyinde firma çok fazla emek istihdam etmektedir. Bu istihdam düzeyinde (W/P) 0 MPL 1 ‘i aşmaktadır.
Firma istihdamının bir birim azalması durumunda, hasıla MPL kadar azalırken, firmanın geliri de düşecektir. Ancak diğer taraftan ücrette de bir azalma söz konusudur. Ücrette ki düşmenin sağladığı bu maliyet tasarrufu, gelirdeki azalmadan KR düşey uzaklığı kadar daha fazladır. Bu durumda firmanın istihdam düzeyini azaltması mantıklı olacaktır. Aynı mantık L 2 istihdam düzeyi için de yürütülecek olursa, firmanın istihdamı bir birim arttığında ödeyeceği ücretin MN kadar üzerinde bir hasıla elde edileceği görülmektedir. Bu durumda firmanın kar maksimizasyonu açısından istihdamı artırması uygun olacaktır. Şekilden firmanın karını maksimize eden istihdam hac minin L 0 olduğu görülmektedir. Firmanın optimum istihdam düzeyi aşağıdaki eşitlikte formüle edilmiştir. Optimum istihdam düzeyinde emeğin marjinal ürünü reel ücrete eşittir:
Buna göre emek talebi, reel ücretin azalan bir fonksiyonu olarak yazılabilir:
Toplam emek talebi, ekonomideki tüm firmaların her bir reel ücret düzeyinde talep ettikleri işgücü miktarlarının toplamı olup, yine negatif eğimli bir eğri ile temsil edilmektedir.
Sayfalar: 1 2
Loading ...
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış.
Yorum yapın