Kayıt Ol  |  Giriş
NotOku'yu +1'le
Açıköğretim fakültesi (AÖF) e-öğrenme eğitim portalı
19.12.2014
Ders: İnsan Kaynakları Yönetimi      4193 - İnsan Kaynakları Yönetimi      10 Kasım 2010 Ara     

İnsan Kaynakları Yönetimi Dersi – Bavşuru Kaynakları

Yararlanılan ve Başvurulabilecek Kaynaklar

Adal. Z. (2001). İnsan Kaynakları Yönetimi. (Der. Ramazan Geylan). Eskişehir: Açık Öğretim Fakültesi Yayınları No: 537.
Aldemir, C. , Ataol, A. & Budak, G. (1998). Personel Yönetimi. İzmir: Barış.
Aldemir, C. , Ataol, A. , Budak G. (2001). İnsan Kaynakları Yönetimi. 4. Baskı, İzmir: Barış Yayınları.
Altan, Ö. Z. (1995). Sosyal Politika. Eskişehir: Açık Öğretim Fakültesi Yayınları No: 474.
Altunbulak, L. (1999). “İşletmelerde Örgütsel Yapıdaki İş gören Eğitimi ve Yöntemlerinin Türk Sanayisinde Konumu İle Döküm Sektöründeki Bir İşletmede Uygulamalı Durumu ve Yeni Düzen Önerisi“, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
Akal, Z. (1996). İşletmelerde Performans Ölçüm ve Denetimi. Ankara: MPM.
Akçay, Ş. (2002). “İşe alıştırma eğitimi – İşe Uyum Programı Kontrol Listesi” http://www. aktifegitim. com/Page39. asp
Akoğlan Kozak, M. (2001). Konaklama İşletmelerinde Kariyer Planlaması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Arat, M. (Mayıs 2001). “Hayatınız Ne Kadar Değerli”, Mess İşveren Gazetesi. Yıl 38, Sayı 737.
Arslan, M. (2001) . İş ve Meslek Ahlakı. Ankara: Nobel.
Aşkun, İ.C. (1969). İş Değerlemesi ve Türkiye’deki Uygulama. Ankara: Gürsoy.
Aşkun, C. İ. (1978). İşgören. Eskişehir: İTİA.
Aşkun, C. İ. (1983). İşgören Değerlemesi, Eskişehir: İTİA.
Ataklı, A. (1992). Veremlilik İçin İşe Alıştırma Eğitimi ve Önemi. Verimlilik Dergisi, 3, 7- 22.
Aytek, B. (1978). İşletmelerde İnsan Gücü Planlaması, (Ankara, Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Yay No. 115, Kalite Matbaası, s. 109.
Bamber, G. vd. (1998). “Collective Bargaining”, Comparative Labour Law and Industrial Relations in Industrialized Market Economies. (Ed. R. Blainpain, C. Engels). The Hauge: Kluwer Law International.
Barutçugil, İ. (2004). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
Baş, İ. M. & Artar, A. (1991). İşletmelerde Verimlilik Denetimi: Ölçme ve Değerlendirme Modelleri. Ankara: MPM.
Benligiray, S. (1999). İnsan Kaynakları Açısından Otellerde Performans Yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Benligiray, S. (2001) . “İnsan Kaynakları Yönetiminde İdari Destek Birimliğinden Stratejik Ortaklığa Geçiş” Anadolu Üniversitesi İ. İ. B. F. Dergisi, No: 172, C: XVII, S: 1, s-35-60.
Benligiray, S. (2003). Ücret Yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Bingöl, D. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi (5.Baskı). İstanbul: Beta.
Bingöl, D. (2006). İnsan Kaynakları Yönetim, İstanbul: Arıkan Basım ve Yayım Dağıtım Ltd. Şti.
Binyıldırım, T. (1999). “İş Kazalarının Oluşumu ve İş Kazalarının Sınıflandırılması”, İş Sağlığı ve Güvenliği Konferansı Bildiriler Kitabı. İstanbul: Makine Mühendisleri Odası Yayın No: 239.
Boswell, W. R. , Roehling, M. R. , Le Pine, M. A. & Moynihan, L. M. (2003) . Individual Job Choice Decisions and the Impact of Job Attributes and Recruitment Practices: A Longitudinal Field Study. Human Resource Management, 42(1) , 23-37.
Boyatzis, R. ve Diğerleri (2004). Harward Business Review. İstanbul: MESS Yayın.
Burke, R. J. (1998). Changing Career Rules. Career Development International, 3(1), 40- 46.
Byars, L.L. & Rue, L.W. (1991). Human Resource Management. Homewood, Illinois: Irwin.
Byars, L. L. – Rue, W. (1997). Human Resource Management. 5th ed. Chicago: Irwin.
Can, Halil, Akgün, A. & Kavuncubaşı, Ş. (1998) . Kamu ve Özel Kesimde Personel Yönetimi, Ankara: Siyasal Kitabevi
Can, H. , Akgün A. ve Kavuncubaşı Ş. n KAVUNCUBAŞI (1995). “Kamu ve Özel Kesimde İşgören Yönetimi“, Ankara: Siyasal Kitapevi.
Can, H. , Akgün, A. & Kavuncubaşı, Ş. (1995). Kamu ve Özel Kesimde Personel Yönetimi (2. Baskı). Ankara: Siyasal.
Carrell, M. R. , Kuzmits, F. E. & Elbert, N. F. (1989) . Personnel: Human Resource Management (3rd ed. ) . Columbus: Merill Publishing Company.
Cascio, W. F. (1995). Managing Human Resource. Productivity, Quality of Work Life, Profits (4 th ed. ). McGraw-Hill Inc.
Ceriello, V. R. , Freeman, C. (1992). Human Resource Management Systems: Strategies, Tactics and Techniques New York: Lexington Books.
Cenzo, D. A. , Robbins, S. P. (1999). Human Resource Management. Sixth Edition, USA: John Wiley Inc.
Cole, G.A. (1993). Management Theory in Practise. London: DP. Publications.
Craft, A. (1996). Continuing Professional Development. London: Open University.
Çelik, N. (2000). İş Hukuku Dersleri. Genişletilmiş 15. Baskı, İstanbul: Beta.
Çetinkaya Tamer, Z. (1999). Milli Eğitim Bakanlığı Merkez Örgütünde İlk Kademe Yöneticilerine Dönük Olarak Düzenlenen Hizmetiçi Eğitim Çalışmalarının İhtiyaç Saptama Açısından Değerlendirilmesi, Tez (yüksek lisans) – Anadolu Üniversitesi s. 8-10.
Çevikbaş, R. (2002). Hizmet İçi Eğitim Ve Türk Merkezi Yönetimindeki Uygulaması, s.30-54.
De Cenzo, D. A. (1995). Managing Human Resource: Productivity, Quality of Work Life, Profits (4 th ed. ). John Wiley and Sons Inc.
Dessler, G. (1997). Human Resource Management (7 th ed. ). NJ: Prentice Hall.
Dessler, G. (2000) . Human Resource Management. (8 th ed. ) . NJ: Prentice Hall.
Drummond, K. E. (1990). Human Resource Management for the Hospitality Industry. NY: Van Nostrand Reinhold.
Durak, İ. A. (1985). Ücret Tatmini ve Ücret Sistemleri. İstanbul: Cihad Matbaası.
Durak, İ.A. (1990). İş Değerleme ve Başarı Değerleme Yöntemleri. Birinci Cilt, İstanbul.
Dündar, G. İ. (1995). Stratejik İnsan kaynakları Yönetiminde İnsan Kaynakları Bilgi Sistemlerinden Yararlanılması ve Kariyer Yönetim Sistemine Yönelik Bir Model Önerisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
Ekin, Nusret. (1994). Endüstri İlişkileri. 6. Baskı, İstanbul: Beta.
Erdem, M. (2003). Bankacılık Hizmetiçi Eğitimi İçin Bir Çevrimiçi Eğitim Tasarımı, Tez (yüksek lisans) – Anadolu Üniversitesi s.2-7.
Erkul, İ. (1991). Türk İş Hukuku 2821 Sayılı Sendikalar Kanunu ve Uygulaması. 2. Cilt, 2. Baskı, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Basımevi.
Faruk Akyüz, Ö. (2001). Değişim Rüzgarında Stratejik İnsan Kaynakları Planlaması. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
Fındıkçı, İ. (1999) . İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Alfa.
Fındıkçı, İ. (2002). İnsan Kaynakları Yönetimi. (4.Baskı). İstanbul: Alfa.
Fisher, C. D. & Schoenfeldt, L. F. (1996) . Introduction Human Resource Management. London: Longman Limited.
Fisher, C. D. , Schoenfeldt, L. F. , Shaw J. B. , (1999). Human Resource Management. 4th ed. Boston: Houghton Mifflin Co.
Fisher, J. G. (1998) . Kıyaslama (Benchmarking) Yoluyla Performans Nasıl Artırılır (Çev: A. Ünver) . İstanbul: Rota.
Fitz-Enz, J. & Philips, J. J. (2001) . İnsan Kaynaklarında Yepyeni Bir Vizyon (Çev: P. A. Dinç) . İstanbul: Sistem.
Foot, M. & Hook, C. (1996). Introducing Human Resource Management. London: Longman.
French, W. L. (1994). Human Resource Management. Third Edition, USA: Houghton Mifflin Comp.
Gemalmaz, O. (1995). Analitik İş Değerlendirme: Puan Yöntemi (3. Baskı). Ankara: MPM.
Gerek, N. (1998). Türkiye’de İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği. Ankara: Türk Metal Sendikası.
Geylan, R. (1990). İşletmelerde Cezasız Disiplin. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Geylan, R. (1992) . Personel Yönetimi. Eskişehir: Met Basım-Yayım&Organizasyon.
Geylan, R. (1994). Personel Yönetimi. Eskişehir
Geylan, R. (1996). Personel Yönetimi. Eskişehir: Birlik Ofset.
Geylan, R. (1999). “Personel Yönetimi.” Eskişehir: Birlik Ofset Yayıncılık.
Güngör, Y. (1998). “Sendikaların Faaliyetleri”, Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi. Cilt 3, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.
Gürses, M. (Mayıs 2001). Hayatınız Ne Kadar Değerli? MESS İşveren Gazetesi.
Gürses, M. (Ağustos 2001) “İş Kazaları Kültürle Önleniyor”, MESS İşveren Gazetesi.
Gürses, M. (Ekim 2002). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliğinde Yeni AB Stratejisi. MESS İşveren Gazetesi.
Gürses, M. (Ağustos 2003) “İş Kazaları Kültürle Önleniyor”, MESS İşveren Gazetesi.
Gürses, M. (Ağustos 2003) “Avrupa Riskleri Araştırıyor” MESS İşveren Gazetesi.
Güven, S. (1995). Sosyal Politikanın Temelleri. Bursa: Ezgi Kitabevi.
Cherrington, D.J. (1995). The Management of Human Resources. London: Prentice-Hall.
Gökhan Toğrul ile İşe Alıştırma (Oryantasyon) Üzerine. (08. 09. 2000). Alındığı tarih: 03. 12. 2003, Alındığı yer: http://www. insankaynaklari. com/cn/ContentBody. asp?BodyID=695
Güldamla, A. (1974). Türkiye’de İş Değerlendirme Uygulamasının Analizi. Ankara: MPM.
Hall, D.T. (1984). Human Resources Development and Organisational Effectiveness. New York: John Wiley.
Halloran, J. (1986). Personel and Human Resource Management. NJ: Prentice Hall.
Hellriegel, D. & Slocum, J. (1979). Organizational Behavior. NY:West.
Invancevich, J. M. & Glueck, W. G. (1989) . Foundations of Personnel: Human Resource Management. (4. Baskı) . Homewood, Ill Irwin, Inc.
Imundo, L.V. (1991). The Effective Supervisor’s Handbook. New York: American Management Association.
İnce, E. . Wall Street’teki İlk Türk Borsacısı Olan Yılmaz Erolgaç Anlattı.
İşe Alıştırma- İşe alıştırma eğitimi (2002): http://www. insankaynaklari. com/CN/ContentPrint. asp?BodyID=59
Jones, John W. (1997). Virtual HR: Human Resource Management in the Information Age. USA: Crisp Publications.
Kağnıcıoğlu, D. (2001). “İnsan Kaynakları Yönetimi ve Değişen Endüstri İlişkileri,” Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Cilt 1, No. 1. Eskişehir.
Kağnıcıoğlu, D. (2007). Endüstri İlişkileri Boyutuyla Sosyal Sorumluluk. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No. 1722
Karakışla, Y. S. (1998). Osmanlı’dan Cumhuriyet Türkiyesi’ne İşçiler 1839-1950. (Der. D. Quataert; E. J. Zürcher). İstanbul: İletişim.
Kaynak T. (1996). İnsan Kaynakları Planlaması. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
Kaynak, T., Adal, Z. ve diğerleri. (1998). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Dönence Basım ve Yayın Hizmetleri.
Kaynak, T. , Adal, Z. , Ataoy, İ. , Uyargil, C. , Sadullah, Ö. , Acer, A. C. , & diğerleri (1998). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü (Yayın No: 276/406).
Kılıç, Leyla. (2006). İşverenin İş Sağlığı ve Güvenliğini Sağlama Hükümlülüğü ve Sorumluluğu. Ankara: Yetkin Yayınları.
Kobu, B. (1979). Üretim Yönetimi (2. Baskı). İstanbul: İstanbul Üniversitesi
Koray, M. (1992). Endüstri İlişkileri. İzmir: BASİSEN Eğitim ve Kültür Yayınları: 22.
Koray, M. (1994). Değişen Koşullarda Sendikacılık. İstanbul: TÜSES.
Koray, M. (2000). Sosyal Politika. Bursa: Ezgi Kitabevi Yayınları.
Leap, T. L. & Crino, M. D. (1989) . Personnel/Human Resource Management. New York: MacMillan Pub. Com.
Lederer, A. L. (1991). Handbook of Human Resource Information Systems. Boston: Warren, Gorham & Lamont Inc.
Lepak, D. P. & Snell, S. A. (1998) . Virtual HR: Strategic Human Resource Management In the 21 st Century. Human Resource Management Review, 8, 215-229.
Lorenz, F.R. & Newman, P. (1970). İşin Doğru Değerlendirilmesi. Ankara: MPM.
McCormic, E. J. & Ilgen, D. (1985) . Industrial and Organizational Psychology (8th ed. ) . Englewood Cliffs, NJ.: Prentice-Hall.
MEGEP (Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi). (Ocak 2005). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
Milkovich, G.T. & Boudreau, J.W. (1991). Human Resource Management (6 th ed.). Homewod, III: Irwin.
Mills, D. Q. (1994). Labor – Management Relations. Fifth Edition, USA: Mc-Graw Hill.
Miner, J. B. ve Crane D. P. (1995). Human Resource Management: The Strategic Perspective. NY: Harper Collins.
Muchinsky, P. M. (2000) . Psychology Applied to Work. (6. baskı) . Belmont: Wadsworth.
Mullins, L. J. (1995). Hospitality Management: A Human Resource Management (2 nd ed). London: Pitman Publishing.
Noe, R.A. (1999). İnsan Kaynaklarının Eğitim ve Gelişimi. (Çev: C.Çetin). İstanbul: Beta.
Obrien, J. A. (1990) Management Information Systems, Boston: Richard Irwin Inc.
Öner, M. (2001). Kişisel Kariyer Planlaması. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
Özdemir, N. (2992). İşe Alıştırma (Oryantasyon) Eğitimi. Alındığı tarih 03. 12. 2003, Alındığı yer: http://www. okyanusbilgiambari. com/insankaynaklari/egitim/oryantasyon. pdf
Özgen H. ve Yalçın A. “İşletmelerde Yönetim Bilişim Sistemi ve Yönetim Kararlarında Kullanılması“, Eskişehir A. Ü. İ. İ. B. F Dergisi, C. 10, S. 12, s. 253.
Porteus, M. (1997) . Occupational Psychology. London: Prentice-Hall.
Riggio, E. R. (2000) . Introduction to Industrial/Organizational Psychology. (3. Baskı) . N. J. : Prentice-Hall.
Riley, M. (1996). Human Resource Management in the Hospitality and Tourism Industry (2 th ed.). Oxford: Butter worth-Heineman.
Sabuncuoğlu, Z. (2001). İnsan Kaynakları Yönetimi. Bursa: Ezgi Yayınları.
Sabuncuoğlu, Z. (2000). “İnsan Kaynakları Yönetimi. ” Bursa: Ezgi Kitabevi Yayınları.
Saks, A. M. (1994) . A Psychological Process Investigation of the Effects of Recruitment Source and Organization Information on Job Survival. Journal of Organizational Behavior, 15, 225-224.
Salamon, M. (1998). Industrial Relations Theory and Practice. Third Edition, Great Britain: Prentice Hall.
Scarpello, V.G. & Ledvinka, J. (1988). Personel/Human Resource Management: Environments and Functions. Boston: PWS-Kent Publishing Company.
Schein, E. H. (1971). The Individual, the Organization, and the Carreer. Journal of Applied Behavioral Science, 7, 401- 426.
Stainer, G. Manpower Planning: The Management of Human Resources, (London: William Heinemann Ltd. ,1971. ), s. 47.
Shurtleff, T. L. (1999) . Strategic Dilemmas for HR. Employment Relations Today, 25, 13-20.
Smilansky, J. (2002) Yeni İnsan Kaynakları, Performans Arttırmak İçin Etkin Çözümler, (çev. Derya Atakan), İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
Sürmeli F. Muhasebe Bilgi Sistemi, (Eskişehir: A: Ü. Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı Ya. No: 115, 1996), s. 28.
Şahin M. Yönetim Bilgi Sistemleri, (Eskişehir: Anadolu Üniversitesi İ. İ. B. F. Yay. , 2000), s. 53.
Şardan, Serdar. (2005). İş Sağlığı ve Güvenliğinde Yeni Oluşumlar Risk Değerlendirmesi ve OHSAS 18001. Ankara: Çimento Müstahsilleri İşverenleri Sendikası.
Şenatalar, F. (1978). Personel Yönetimi ve Beşeri İlişkiler. İstanbul: Üniversite Kitabevi.
Şirket Pusulasını Kullanma Kılavuzu: İşe alıştırma eğitimi (2005): http://www. insankaynaklari. com/cn/ContentBody. asp? BodyID=5065
Tahiroğlu, F. (2002). Düşünceden Sonuca İnsan Kaynakları. İstanbul: Hayat.
Taşkın, E. (1997). İşletme Yönetiminde Eğitim ve Geliştirme: Türkiye’de Eğitim Ve Geliştirme Uygulamalarından Örneklerle 2. bs. – İstanbul: Kazancı Kitap Tic.
Taştan, Z. S. . Kariyer Yönetimi. http: //meram-kadastro. tapu. gov. tr – Erişim Tarihi: 25.05.2006.
Telman, N. & Türetgen, İ. Ö. (2004) . Eleman Seçimi. İstanbul: Epsilon.
Tevrüz, T. (1999). “Türkiye’deki İş Kazalarına Genel Bir Bakış”, İş Sağlığı ve Güvenliği Konferansı Bildiriler Kitabı. İstanbul: Makine Mühendisleri Odası Yayın No: 239.
Tuncay, C. (Temmuz 2003). “Yeni İş Kanununda İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği”, İşveren. TİSK.
Tunçbilek, Demir. (2005). İş Güvenliği Kültürü. İstanbul: Legal Yayınevi.
Tınaz, P. (2000) . Organizasyonlarda Etkili Öğrenme Stratejileri. İstanbul: MESS Yayınları.
Tokol, A. (2001). Endüstri İlişkileri ve Yeni Gelişmeler. Bursa: Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 173.
Tonus, H. Z. (2000). İnsan Kaynakları Bilgi Sistemi ve İşgücü Planlamasında Kullanımı. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
Topçuoğlu, H. , Özdemir, Ş. (1999). “2000 Yılına Girerken İş Sağlığı ve İş Güvenliği Uygulamalarının Görünümü”, İş Sağlığı ve Güvenliği Konferansı Bildiriler Kitabı. İstanbul: Makine Mühendisleri Odası Yayın No: 239.
Townley, B. (1999) . Selection and Appraisal: Reconstituting ‘social relations’? In J. Storey (Ed. ) . New Perspectives on Human Resource Management (pp. 92-109) . London: International Thomson Business Press.Türk, K. Ü. Kariyer Planlama. http: //www. ytukvk. org. tr – Erişim Tarihi: 25.05.2006.Uyargil, C. (1994). İşletmelerde Performans Yönetimi Sistemi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
Uslu, Muharrem. (2002). Kazaların Oluş Sebepleri (Kaza Zinciri). Ankara: Meyil Matbaası.
Ünal, A. (1998). Performansa Dayalı Ücret. Ankara: Kamu İşverenleri Sendikası Yayını.
Wanous J. P. (1992). Organizational Entry: Recruitment, Selection, Orientation, and Socialization (2nd ed. ). MA:Addison- Wesley.
Wanous, J. P. & Reichers, A. E. (2000). New Employee Orientation Programs. Human Resource Management Review, 10 (4), 435- 451.
Werther, W. B. Ve Davis, K. (1993) Human Resource and Personnel Management. New York: McGrawHill Inc.
Whetten, D. A. & Cameron, K. S. (1995). Developing Management Skills (3 rd ed. ). NY: Harper Collins.
Williams, R. S. (1998). Performance Management: Perspectives on Employee Performance. London: International Thomson Business.
Yalçın, S. (1999). Personel Yönetimi. 6. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul.
Yaylı, A. ve Temiraliyeva K. (2006). “Otel İşletmelerinde İşe Alıştırma Eğitiminin İşgören Performansına Etkisi Üzerine Kazakistan’da Bir Uygulama“, Ankara: Ticaret ve Turizm Egitim Fakültesi Dergisi Yıl: 2006 Sayı: 1
Yüksel, Ö. (2000) . İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi.
Yüksel, Ö. (1998). İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi. http://www.ttef.gazi.edu.tr/dergi/makaleler/2006/Sayi1/96-120. pdf

İnternet

www.bilgiyonetimi.org
www.milliyet.com.tr
www.insankaynaklari.com
www.milliyet.com.tr
www.yeniasir.com.tr
eurofound.europa.eu/eiro/2004/01/feature/tn0401101f.html.
Alayoğlu, N. http: //www. ekocerceve. com/ik/detay. asp?i=20&k=11
Erdal M. http: //www. insankaynaklari. com/cn/ContentBody. asp?BodyID=974